Chapter 0117

ตอนที่ 117 ชากังฟูเปี่ยมวิถีฌานของผู้อาวุโสโอสถ และเงาร่างที่ทอดยาวใต้แสงอาทิตย์อัสดงริมฝั่งน้ำ

คังตวนเฉินเซียงจ้องมองต้นไม้ต้นเล็กที่เพิ่งปลูกใหม่อย่างเงียบเชียบ รากของมันเพิ่งจะหยั่งลึกลงในผืนดินที่อุดมสมบูรณ์และเริ่มต้นการเดินทางแห่งชีวิต

แสงแดดเปรียบเสมือนเส้นด้ายสีทองอันละเอียดอ่อน ลอดผ่านช่องว่างของยอดไม้ลงมาสัมผัสใบหน้าของเธอเบา ๆ เคลือบผิวพรรณที่ดูมุ่งมั่นและแน่วแน่ของเธอให้ดูอบอุ่นนุ่มนวล

คังตวนเฉินเซียงหมุนตัวอย่างแช่มช้า สายตาอ่อนโยนทอดมองไปยังลั่วเซิน รอยยิ้มที่มุมปากเปรียบดั่งสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านใบหน้า อบอุ่นและลึกล้ำ

ในแววตาของเธอราวกับซ่อนความนึกคิดอันไร้ที่สิ้นสุดเอาไว้ เปรียบดั่งท้องฟ้ายามค่ำคืนอันลึกล้ำที่ส่องประกายด้วยแสงดาวระยิบระยับ

“ลั่วเซิน” เธอเรียกเบา ๆ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย “คุณดูต้นไม้แห่งการเติบโตต้นนี้สิ บนผืนดินของตระกูลฉือโหยวที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนานแห่งนี้ คุณคิดว่ามันจะสามารถหยั่งรากลึกลงไป ไม่เกรงกลัวต่อลมฝน ไม่หวั่นเกรงต่ออุปสรรค และเติบโตอย่างแข็งแกร่งจนกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ที่สูงเสียดฟ้าได้หรือไม่?”