Chapter 0108

ตอนที่ 108 สือถูชิงเฟิง ผู้เป็นดั่งต้นไม้เขียวขจีของคณะแพทยศาสตร์ กับการกลับมายังจุดเกิดเหตุแรกที่มหาวิทยาลัยเจียงต้า

กู้ซินเหลียงลดเปลือกตาลงอย่างเงียบเชียบ ราวกับม่านราตรีที่ค่อย ๆ คลี่คลุมลงมา ตัดขาดจากความอึกทึกวุ่นวายภายนอกทั้งหมด

ปลายนิ้วของเขาดั่งสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านกิ่งหลิว ลูบไล้รอยแผลเป็นที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่บนนิ้วหัวแม่มืออย่างระมัดระวัง

ยามที่เขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สิ่งที่เผชิญอยู่คือดวงตาคู่สวยที่สุกสกาวดั่งดวงดาวของซูเฉินจิ่น

สายตาของเธอเปรียบดั่งกระบี่คมกริบ ราวกับต้องการทะลวงผ่านม่านหมอกหนาทึบในใจเขา เพื่อค้นหาความรู้สึกที่แท้จริงซึ่งซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีอันสงบนิ่ง

ภายใต้การจ้องมองของเธอ กู้ซินเหลียงรู้สึกได้ว่าหัวใจของตนเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับถูกแรงดึงดูดจากแกนโลกฉุดรั้งไว้จนไม่อาจต้านทาน

ทั้งสองจ้องตากันอยู่อย่างนั้น เวลาในวินาทีนี้เงียบงันไร้สุ้มเสียง แม้แต่เสียงลมก็ค่อย ๆ เลือนหายไป

ในอากาศอบอวลไปด้วยแรงกดดันที่อธิบายไม่ได้ ทั้งตึงเครียดและเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ระยะห่างระหว่างพวกเขาดูเหมือนจะถูกดึงให้ใกล้เข้ามาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทว่ากลับดูเหมือนมีกำแพงล่องหนกั้นกลาง ทำให้ยากจะก้าวข้ามไปได้ง่าย ๆ

บนใบหน้าของกู้ซินเหลียงปรากฏรอยยิ้มขึ้นอย่างเงียบ ๆ รอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความสุขุมและเยือกเย็น ราวกับปราชญ์ผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างโชกโชน ที่มองอุปสรรคเล็กน้อยในชีวิตเป็นเพียงเรื่องเบาบาง