Chapter 0100

ตอนที่ 100 เผชิญหน้ากับหลุมที่เขาขุดไว้ ซูเฉินจิ่นกวักมือเรียก เฉินฟางอวี๋มาที่มหาวิทยาลัยเจียงเป็นครั้งที่สี่

ซูเฉินจิ่นกวักมือเรียก เฉินฟางอวี๋มาที่มหาวิทยาลัยเจียงต้าเป็นครั้งที่สี่

กู้ซินเหลียงยืนอยู่หน้าหน้าต่างห้องทำงาน สายตาคมดุจคบเพลิงทอดมองผ่านกระจกใสไปยังเหล่านักศึกษาที่เดินกันขวักไขว่ในรั้วมหาวิทยาลัยเจียงต้าด้านนอก

ร่างของพวกเขาดูมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษภายใต้แสงแดดยามบ่าย ราวกับกลุ่มเอลฟ์ที่ร่าเริงกำลังโบยบินอย่างอิสระในมหาสมุทรแห่งความรู้

ทว่าภาพที่ดูสอดประสานกันนี้กลับไม่ได้สร้างระลอกคลื่นใดในใจของกู้ซินเหลียง

เขาหันกลับมาอย่างกะทันหัน หยิบโทรศัพท์ในมือขึ้นมา สีหน้าบนใบหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

เขาเอ่ยปากอย่างองอาจ แม้เสียงจะไม่ดังนักแต่กลับแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจมองข้าม

“นักศึกษาเสี่ยวจิ่น การที่คุณโดดเรียนครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะ”

แววตาของกู้ซินเหลียงเต็มไปด้วยความผิดหวังและตำหนิ ราวกับผู้ใหญ่ที่กำลังตำหนิผู้น้อยของตนด้วยความเจ็บปวดใจ

ซูเฉินจิ่นชะงักไป สีหน้าซีดเผือดลงเล็กน้อย เธอรู้ว่าการกระทำของตนไม่เหมาะสมจริง ๆ แต่ว่า... กู้ซินเหลียงถอนหายใจเบา ๆ สีหน้าผ่อนคลายลงบ้าง เขาพูดต่อว่า “ฉันรู้ว่าช่วงนี้คุณกำลังยุ่งกับงานที่หอแพทย์ขยัน ซึ่งนั่นเป็นโอกาสในการปฏิบัติงานที่ดีจริง ๆ และยังช่วยฝึกฝนความสามารถของคุณได้ด้วย แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่คุณจะโดดเรียน”