เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 92 พิธีเทศกาลเหอจื่อของตระกูลฉือโหยวและการเข้าสู่มิติกลิ่นโอสถอีกครั้ง
คังตวนเฉินเซียงยืนอยู่เบื้องหน้าลั่วเซิน สองมือกำแน่นเป็นหมัด
แววตาของเธอทอประกายแห่งความเฉลียวฉลาด ราวกับดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืน แม้ในยามมืดมิดก็ยังสามารถนำทางผู้คนให้ก้าวไปข้างหน้าได้
ลมหายใจของเธอค่อย ๆ ลึกและหนักแน่นขึ้น ราวกับกำลังสะสมพลังเพื่อรับมือกับความท้าทายที่กำลังจะมาถึง
เธอจ้องมองลั่วเซิน แววตาคู่นั้นเผยให้เห็นถึงความมุ่งมั่นและแน่วแน่ที่ทำให้ลั่วเซินไม่อาจละเลยได้
“ลั่วเซิน ฉันยังไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้เพียงเท่านี้”
เสียงของคังตวนเฉินเซียงชัดเจนและไพเราะ ทุกคำพูดเปรียบเสมือนพลังที่พุ่งออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
เสียงของเธอก้องกังวานอยู่ในอากาศ แฝงไปด้วยมนต์สะกดที่ไม่อาจต้านทาน ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคล้อยตาม
“ไม่ว่าเบื้องหน้าจะมีอุปสรรคและขวากหนามมากมายเพียงใด ฉันก็จะตามหาให้ถึงที่สุด!”
ลั่วเซินนั่งอยู่อย่างเงียบเชียบภายในห้องหนังสือที่มืดสลัว คิ้วขมวดมุ่น ถูกพันธนาการด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น