กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 80 นกคีรีบูนที่ถูกกักขัง แสงสว่างในคดีความ
สีหน้าของเฉินซานซานราวกับถูกน้ำค้างแข็งในฤดูหนาวจู่โจมอย่างกะทันหัน เปลี่ยนเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษในชั่วพริบตา
ดวงตาของเธอจ้องเขม็งไปยังซูเฉินจิ่นที่กำลังยิ้มอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มนั้นในสายตาของเธอราวกับคำล่อลวงของปีศาจ ทำให้เธอรู้สึกถึงความไม่สงบอย่างรุนแรง
เธอต้องการหนีออกจากพื้นที่ที่ทำให้รู้สึกอึดอัดนี้โดยสัญชาตญาณ ฝีเท้าถอยหลังไปอย่างลนลาน
ทว่าเธอกลับไม่ทันสังเกตว่าแผ่นหลังของตนได้แนบชิดกับโต๊ะหนังสือที่แข็งกระด้างไปแล้ว เนื้อไม้ที่เย็นเยียบและแข็งทื่อกดทับจนเธอเจ็บแปลบ เป็นการเตือนว่าเธอไม่มีที่ให้ถอยอีกต่อไป
เฉินซานซานในตอนนี้เปรียบเสมือนกวางน้อยที่ถูกนายพรานล้อมไว้ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสับสน
เสียงหัวใจเต้นของเธอดังก้องอยู่ในหู ราวกับเสียงฟ้าร้องที่สนั่นหวั่นไหว
เธออยากจะกรีดร้อง อยากจะตะโกน แต่ในลำคอกลับเหมือนมีอะไรบางอย่างอุดอยู่ ทำให้ไม่สามารถเปล่งเสียงใด ๆ ออกมาได้
เสี่ยวหลิวเซอร์ยืนอยู่ในมุมมืด สายตาจับจ้องไปที่เฉินซานซาน มองดูท่าทางที่ตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูกของเธอ ในใจอดไม่ได้ที่จะมีความกังวลพาดผ่านคิ้ว
เขาก้าวเท้ายาว ๆ เดินไปตรงหน้าเฉินซานซานอย่างรวดเร็ว ร่างกายที่สูงใหญ่ของเขาเปรียบเสมือนขุนเขาที่ตระหง่าน ปกคลุมร่างที่บอบบางของเธอไว้ในเงามืดจนมิด