Chapter 0076

ตอนที่ 76 ซูเฉินจิ่นรับหน้าที่ผู้ช่วยสอน และกลายเป็นพยานในคดี

เมื่อแสงแรกของรุ่งอรุณเปรียบดั่งเด็กสาวขี้อาย สาดส่องผ่านช่องว่างของผ้าม่านลงบนโต๊ะทำงานของกู้ซินเหลียงอย่างกระจัดกระจาย เขาก็นั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว ใช้ปากกาคู่ใจที่อยู่เคียงข้างเขามานับไม่ถ้วนทั้งวันทั้งคืนตวัดเขียนลงบนแผ่นกระดาษ

ปลายปากกาโลดแล่นอยู่บนกระดาษ ทุกจังหวะตวัด ทุกจังหวะหยุดพัก ล้วนกำลังบอกเล่าเรื่องราวอันน่าอัศจรรย์เกี่ยวกับหลักอาหารและยาเชื่อมโยงกัน

ถ้อยคำเหล่านั้นภายใต้ปลายปากกาของเขาราวกับมีชีวิต กระโดดโลดเต้นอยู่บนหน้ากระดาษ เต็มไปด้วยพลังชีวิตและความสดใส

เขาเขียนด้วยใจ ถ่ายทอดความรู้ทางการแพทย์อันลึกซึ้ง ความเข้าใจต่อชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์ และความกระหายใคร่รู้ในวิชาความรู้อันไร้ที่สิ้นสุด ให้ไหลรินออกมาดั่งสายน้ำ ทุกหยดหยาดล้วนหล่อเลี้ยงจิตใจของผู้อ่านทุกคนที่กำลังจะมาถึง

ในขณะที่กู้ซินเหลียงกำลังจมดิ่งอยู่ในโลกอันน่าอัศจรรย์ที่สร้างขึ้นจากถ้อยคำเหล่านั้น ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ จากด้านนอก

เสียงนั้นใสกระจ่างและไพเราะ ราวกับสายลมแผ่วเบาในยามเช้าที่พัดผ่าน ทำลายความเงียบสงบนี้ลง

กู้ซินเหลียงวางปากกาในมือลง ปลายปากกาทิ้งเส้นโค้งอันสง่างามไว้บนกระดาษ เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่หน้าประตู

คนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือซูเฉินจิ่น บนใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มนั้นราวกับแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิ อบอุ่นและสดใส ส่องสว่างเข้าไปในใจของกู้ซินเหลียง