เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 74 เรือลำน้อยที่ถูกผลักออกสู่ทะเลกว้าง ความลับของต้นไม้แห่งการเติบโตในอาณาเขตลับกลิ่นโอสถ
ซูเฉินจิ่นพยักหน้า ในดวงตาคู่สวยที่เปรียบเสมือนดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืนนั้น มีประกายแห่งความซุกซนและเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นวูบไหวอยู่
เธอเอ่ยขึ้นเบา ๆ ว่า “วันนี้เป็นความประมาทของฉันเองที่ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วง”
ในน้ำเสียงของเธอมีความรู้สึกผิดเจืออยู่เล็กน้อย แต่ที่มากกว่านั้นคือความอบอุ่นและความซาบซึ้งใจ
ผู้อาวุโสโอสถมองดูเธอ ความกังวลในใจมลายหายไปราวกับกลุ่มควันยามถูกลมพัดพา บนใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มที่โล่งใจออกมา
ในขณะนั้น เฉินฟางอวี๋เดินเข้ามาใกล้ แล้วยื่นขวดลอยล่องสายรุ้งที่กำไว้แน่นในมือให้กับซูเฉินจิ่น
ขวดลอยล่องนั้นส่องประกายเจ็ดสีภายใต้แสงอาทิตย์
เฉินฟางอวี๋ยิ้มพลางกล่าวว่า “เพื่อนร่วมชั้นเสี่ยวจิ่น แบ่งปันโชคดีจากสายรุ้งให้เธอนะ!”
ผู้อาวุโสโอสถมองดูภาพนี้ ในดวงตาเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มใจ
เขาพยักหน้าให้เฉินฟางอวี๋เป็นการแสดงความเห็นชอบและขอบคุณ