เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 64 เฉินฟางอวี๋มาถึงมหาวิทยาลัยเจียงอีกครั้ง บะหมี่ราดน้ำพะโล้ชามละ 3 บาท
ยามดึกสงัดเงียบเชียบ แสงไฟในหอพักส่องสว่างนวลตาและอบอุ่น ช่วยเติมเต็มความสงบให้กับค่ำคืนอันเงียบงันนี้
ทว่าท่ามกลางความเงียบนั้น เสียงสนทนาระหว่างคังตวนเฉินเซียงกับซูเฉินจิ่นกลับเปรียบเสมือนมีดเล่มเล็กสองเล่มที่กรีดผ่านความสงบนี้ไปอย่างแม่นยำ
เสียงของพวกเธอไม่ดังนัก แต่กลับมีจังหวะที่เป็นเอกลักษณ์ ราวกับก้อนหินสองก้อนที่ถูกโยนลงในผืนน้ำนิ่งสนิท ก่อให้เกิดระลอกคลื่นเป็นวงกว้างจนยากที่จะเพิกเฉย
แววตาของคังตวนเฉินเซียงทอประกายความกระหายใคร่รู้ต่อสิ่งที่ไม่รู้จัก ราวกับดวงดาวอันเจิดจรัสที่ส่องสว่างอยู่เพียงลำพังในยามค่ำคืน
เธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความสนใจต่อสมุนไพรหายากโบราณเหล่านั้นที่อยู่ในมิติกลิ่นโอสถของซูเฉินจิ่น
สำหรับเธอแล้ว สมุนไพรเหล่านั้นไม่เพียงแต่เป็นวัตถุในการวิจัย แต่ยังเป็นกุญแจสำคัญในการสำรวจโลกที่ไม่รู้จักอีกด้วย
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นหอมจาง ๆ ที่แผ่ออกมาจากสมุนไพรเหล่านั้นในอากาศ เป็นกลิ่นที่ผสมผสานระหว่างความล้ำลึกของกาลเวลาและร่องรอยแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนาน ชวนให้มัวเมาหลงใหล
เธอเอ่ยปากเบา ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยพลังและความลึกลับ “ซูเฉินจิ่น ฉันค้นพบความลับของเธออย่างหนึ่งแล้ว!”
ซูเฉินจิ่นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะมองเห็นเค้าลางบางอย่างจากแววตาของคังตวนเฉินเซียง