กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 59 การจากไปของคังตวนเฉินเซียง และการปั่นจักรยานไปพร้อมกับเขา
ซูเฉินจิ่นเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง สายตาจับจ้องไปที่ลั่วเซิน ในขณะที่เขายังคงมองนางด้วยรอยยิ้มเช่นทุกวัน
สายตาของทั้งสองประสานกันกลางอากาศ ลั่วเซินไม่ละสายตาไปไหน สีหน้าท่าทางนั้นราวกับกำลังเผชิญหน้ากับคนสนิทชิดเชื้อที่สุด
คังตวนเฉินเซียงยืนอยู่ระหว่างพวกเขา สายตากวาดผ่านลั่วเซินเบา ๆ ก่อนจะเบนหลบไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ท่าทางเล็กน้อยนี้ไม่รอดพ้นสายตาของลั่วเซินไปได้
ลั่วเซินยื่นตำราเรียนให้ซูเฉินจิ่น แสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าหนังสือเล่มนี้เป็นของคังตวนเฉินเซียง เขาปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติแล้วพูดกับซูเฉินจิ่นว่า “เก็บไว้ให้ดีเถอะ แม่สาวซุ่มซ่ามคนนี้ ขนาดตำราเรียนยังทำหายได้!”
ซูเฉินจิ่นกอดตำราเรียนของคังตวนเฉินเซียงไว้แน่น เชิดหน้าขึ้นสูง “ฉันบอกแล้วไงว่าตำราเล่มนี้ไม่ใช่ของฉัน คุณจะมาใส่ร้ายว่าฉันซุ่มซ่ามได้ยังไง!”
ลั่วเซินรู้สึกว่าซูเฉินจิ่นน่าสนใจ นางมองออกทุกอย่างแต่กลับไม่ยอมพูดออกมา นางแกล้งทำเป็นไขสืออย่างชัดเจน ในเมื่อตั้งใจจะช่วยคังตวนเฉินเซียง ลั่วเซินก็อยากรู้เหมือนกันว่าซูเฉินจิ่นจะทนไปได้นานแค่ไหน เขาแสร้งทำเป็นประหลาดใจแล้วพูดว่า “ถ้าไม่ใช่ของคุณ แล้วคุณจะกอดไว้แน่นขนาดนั้นทำไม? มีใครเขาดูแลของคนอื่นจริงจังขนาดนี้บ้าง?”
ซูเฉินจิ่นกอดตำราแน่นขึ้น ไม่ต้องการต่อความยาวสาวความยืดกับเขา “แล้วแต่คุณจะพูดเถอะ ตอนนี้พวกเราสามคนทานมื้อเช้ากันเรียบร้อยแล้ว ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว นักศึกษาของคุณกำลังรอคุณอยู่”