Chapter 0052

ตอนที่ 52 ความลับของกระดูกปลาคริสตัล และสายโทรศัพท์จากซูจิ่น

“นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว? ในหอพักของพวกเธอมีกันแค่สองคนหรือไง?” คำพูดของป้าผู้ดูแลหอพักเปรียบเสมือนคมมีดอันเย็นเยียบที่กรีดผ่านความเงียบสงัดของยามเที่ยงคืน

เสียงของนางดังก้องไปทั่วทางเดินหอพักอันว่างเปล่า แฝงไว้ด้วยอำนาจบางอย่างที่ไม่อาจโต้แย้งได้

สายตาของคังตวนเฉินเซียงเปลี่ยนเป็นคมกริบในทันที ราวกับดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืน

สายตาของเขาพุ่งทะลุผ่านมิติกาลเวลา ตรงดิ่งเข้าสู่ส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณป้าผู้ดูแลหอพัก

ในวินาทีนั้น ป้าผู้ดูแลหอพักรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับมีขุนเขาที่มองไม่เห็นกดทับอยู่บนหน้าอก ทำให้นางหายใจไม่ออก

แสงไฟในหอพักวูบไหวอยู่ในดวงตาของคังตวนเฉินเซียง สะท้อนให้เห็นใบหน้าที่แน่วแน่และเย็นชาของเขา

อากาศโดยรอบดูเหมือนจะแข็งตัว เหลือเพียงเสียงลมหายใจอันหอบถี่ของป้าผู้ดูแลหอพัก

ในชั่วพริบตานั้น อาคารหอพักทั้งหลังราวกับตกอยู่ในความเงียบงัน แม้แต่สายลมก็หยุดพัดพา

ป้าผู้ดูแลหอพักรู้สึกเพียงพลังที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าใส่ ทำให้นางถอยหลังไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัวจนชนเข้ากับผนัง