เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 49 ช่องทางเล็ก ๆ ในตลาดสมุนไพร ซูเฉินจิ่นช่างว่าง่ายและน่ารัก
ซูเฉินจิ่นเดินออกมาจากห้องสมุด ราวกับก้าวออกมาจากอุโมงค์ที่ข้ามผ่านกาลเวลา ประเทศซินหัวในยุค 90 คือโลกใบใหม่ที่เธอได้เข้ามาสัมผัส
ม่านราตรีทอดตัวต่ำลง ท้องฟ้าถูกย้อมจนกลายเป็นภาพวาดสีน้ำเงินเข้ม ดวงดาวระยิบระยับส่องแสงลึกลับราวกับดวงตานับไม่ถ้วนที่กำลังจ้องมองโลกใบนี้
เธอก้าวขึ้นสะพานลอย บันไดทอดยาวอยู่ใต้ฝ่าเท้า ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ มุ่งสู่ฝั่งฝันที่ไม่รู้จัก แสงไฟในระยะไกลดูเลือนรางและสับสน
ทุกย่างก้าวของซูเฉินจิ่นมาพร้อมกับเสียงสะท้อนแผ่วเบา ดังก้องอยู่ในยามค่ำคืนที่ว่างเปล่า
ร่างของกู้ซินเหลียงปรากฏขึ้นที่ปลายอีกด้านของบันได หลังจากเห็นซูเฉินจิ่น แววตาของเขาก็เผยความประหลาดใจและความดีใจออกมาเล็กน้อย
ซูเฉินจิ่นเองก็สังเกตเห็นเขาในทันที แววตาคู่สวยของเธอเป็นประกายวูบหนึ่ง
ซูเฉินจิ่นเพิ่งออกมาจากอาณาเขตลับกลิ่นโอสถ หลังจากผ่านการชำระล้างด้วยไอหมอกหอม กลิ่นโอสถจาง ๆ ที่แผ่ออกมาจากร่างของเธอนั้น ราวกับกลิ่นหอมของดอกไม้ที่เจือมากับสายลมยามเช้า สดชื่นและเป็นเอกลักษณ์
กลิ่นอายอันงดงามนี้อบอวลไปทั่วอากาศ ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะมัวเมาไปกับมัน
กู้ซินเหลียงสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นโอสถนั้นทั้งสดชื่นและเก่าแก่ ราวกับหยาดน้ำค้างบนภูเขาโบราณ และคล้ายกลิ่นหอมลึกลับของไข่มุกใต้ทะเลลึก แฝงไปด้วยมนต์ขลังที่ยากจะอธิบาย อบอวลอยู่รอบตัวเขา