เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 44 คำพยากรณ์กระดูกปลา ยุคสมัยแห่งการไล่ตามสายลมของกู้ซินเหลียง
ใช้ฟ้าเป็นวิญญาณ ใช้ดินเป็นผืนป่า ในวินาทีนี้จักรวาลทั้งมวลราวกับจมดิ่งลงสู่ความเงียบงัน ความอึกทึกและวุ่นวายทั้งปวงมลายหายไป เหลือเพียงความสง่างามและเคร่งขรึม
เบื้องหน้าของซูเฉินจิ่น กระดูกปลาคริสตัลสิบสามชิ้นนอนนิ่งสนิทอยู่ที่นั่น แต่ละชิ้นเปล่งประกายแสงอันลึกล้ำและลึกลับ
กระดูกปลาเหล่านี้ราวกับถูกแกะสลักมาจากคริสตัลที่บริสุทธิ์ที่สุดจากก้นทะเล บนพื้นผิวมีแสงสีฟ้าจาง ๆ ไหลเวียน ราวกับแสงเรืองรองในทะเลลึก ทั้งลึกลับและน่าหลงใหล
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเค็มจาง ๆ ของน้ำทะเล ราวกับกำลังยืนอยู่ท่ามกลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ และกลิ่นอายที่กระดูกปลาแผ่ออกมานั้น ยิ่งเหมือนกับเสียงเรียกโบราณจากก้นบึ้งของมหาสมุทร นำพาซูเฉินจิ่นเข้าสู่โลกอันลึกลับอีกใบหนึ่ง
เธอค่อย ๆ หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ปล่อยให้กลิ่นอายของตนสั่นพ้องเป็นจังหวะเดียวกับกระดูกปลาคริสตัลเหล่านี้
ในวินาทีนั้น เธอสัมผัสได้ถึงพลังของมหาสมุทร ความกว้างใหญ่และลึกล้ำที่ไร้ขอบเขต ความโอบอ้อมอารีและความลึกลับ ทั้งหมดนั้นกำลังกระเพื่อมไหวอยู่ในใจของเธอ
“พยากรณ์!” ซูเฉินจิ่นพึมพำในใจ พลังอันมหาศาลพุ่งทะลักออกมาจากแกนหัวใจของกระดูกปลาคริสตัลสิบสามชิ้นในทันที ในชั่วพริบตานั้น พื้นที่ทั้งมวลราวกับถูกพลังนี้สั่นสะเทือน ในอากาศอบอวลไปด้วยคลื่นพลังงานที่รุนแรง แม้แต่เวลายังหยุดนิ่งลงในวินาทีนี้