กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 20 คืนพายุฝน ไก่ตัวผู้ในสวนหลังบ้านขันก่อนเวลาห้านาที
ท่ามกลางแสงแดดในยามบ่าย ร่างของเสี่ยวชุ่ยดูแน่วแน่เป็นพิเศษ เธอเดินเข้าไปใกล้ซูลี่ ในดวงตาแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวอยู่หลายส่วน
ดวงตาของเธอแดงก่ำราวกับเพิ่งผ่านการร้องไห้มา แต่สายตาของเธอกลับแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า ไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย
เธอมองซูลี่แล้วกล่าวทีละคำว่า “วันนี้ฉันต้องพารู้อี้ไปให้ได้!”
สีหน้าของซูลี่มืดครึ้มลง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ในแววตาเผยให้เห็นความจนใจอยู่บ้าง
แม้การที่รู้อี้อยู่ที่ตระกูลซูจะเป็นความคิดของคุณปู่จาง แต่ซูลี่รู้ดีว่าในฐานะแม่ของรู้อี้ เสี่ยวชุ่ยย่อมมีสิทธิ์ที่จะพาลูกไป
เขาถอนหายใจออกมา พยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “เอาเถอะ ให้เด็กกินข้าวเที่ยงก่อนแล้วค่อยไป”