Chapter 0006

ตอนที่ 6 ความอ่อนโยนยามก้มหน้า เงาร่างในงานวัด

บรรดาญาติของตระกูลซูต่างจ้องมองมาที่ซูเฉินจิ่น สายตาของพวกเขาประหนึ่งสปอตไลต์ที่รวมศูนย์มายังร่างของเธอ ทำให้เธอรู้สึกกดดันอย่างหนัก

บนใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มที่สุขุมประดับอยู่ รอยยิ้มนั้นราวกับแสงอาทิตย์แรกยามรุ่งสาง อ่อนโยนทว่าหนักแน่น

เธอรู้ดีว่าเธอไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดเพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตน การมีอยู่ของเธอนั้นคือพลังรูปแบบหนึ่งในตัวมันเอง

จางหลินยวนได้พบกับซูเฉินจิ่นอีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายเดือน เด็กสาวที่เติบโตมาด้วยกันคนนี้ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน

เขาพบว่าในแววตาของซูเฉินจิ่นมีความนิ่งสงบเพิ่มขึ้นมา ความนิ่งสงบนั้นลึกซึ้งดั่งทะเลลึก จนยากที่ใครจะหยั่งถึงความลึกนั้นได้

ดวงตาคู่สวยของเธอกระจ่างใสราวกับอัญมณี ราวกับซ่อนเรื่องราวไร้ที่สิ้นสุดเอาไว้ ทุกครั้งที่กะพริบตา ราวกับกำลังบอกเล่าเรื่องราวที่ไม่เคยมีใครล่วงรู้

เมื่อเธอเห็นถุงพลาสติกในมือของจางหลินยวน แววตาของเธอก็ฉายความเข้าใจขึ้นมาวูบหนึ่ง