Chapter 0004

ตอนที่ 4 น้ำแกงปลาตะเพียนจีนสีขาวดั่งน้ำนม กับนักศึกษามหาวิทยาลัยคนแรกของหมู่บ้าน

คนตระกูลซูต่างนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง พวกเขามองหน้ากันและกัน ไม่มีใครกล้าออกความเห็นโดยง่าย

แววตาของพวกเขาเผยให้เห็นความกังวลและสงสัย เห็นได้ชัดว่าระมัดระวังต่อคำขอของเสี่ยวชุ่ยอย่างยิ่ง

ทว่าซูเฉินจิ่นกลับต่างออกไป เสียงอันสดใสของเธอทำลายความเงียบลง

“พี่สะใภ้ พี่นั่งก่อนเถอะ! พี่สะใภ้ฉันเพิ่งจะหลับไป วันนี้เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาล” เธอกล่าวพลางชี้ไปที่เก้าอี้ข้าง ๆ เป็นเชิงบอกให้เสี่ยวชุ่ยนั่งรอ

เสี่ยวชุ่ยได้ยินคำพูดของซูเฉินจิ่น ก็รู้สึกว่าใบหน้าของตนร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รวบรวมความกล้า เธอรู้ดีว่าคำขอของตนอาจถูกปฏิเสธ แต่นี่เป็นสิ่งเดียวที่เธอทำได้แล้ว

ทว่าคำพูดประโยคหนึ่งของซูเฉินจิ่นกลับเหมือนหนามที่ทิ่มแทงลงบนหัวใจของเธอ

เธอรู้สึกได้ว่าแก้มของตนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง ราวกับถูกดอกท้อในต้นฤดูใบไม้ผลิฉาบย้อม หัวใจของเธอก็เริ่มเต้นรัวราวกับจะกระดอนออกมาจากอก

ความรู้สึกนี้ทำให้เธอทำตัวไม่ถูก เธอ้มองมือของตนเอง ฝ่ามือก็เริ่มชื้นเหงื่อเล็กน้อย