กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 2 ทว่าเขากลับตาบอดจริงๆ แพทย์กู้เพื่อนของพี่ชาย
แววตาของเสี่ยวชุ่ยฉายแววคมกริบชั่วครู่ ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มอย่างมีความหมาย นางรับเด็กมาจากมือของซูเฉินจิ่นอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงเจือความเย้ยหยัน “อย่ามาทำเป็นเสแสร้งที่นี่เลย เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่ายัยเด็กอย่างเธอคิดไม่ซื่อ! โอ๊ย ดูสิเนี่ย เจ็บเหลือเกิน ถ้าไม่จ่ายค่ารักษาพยาบาลกับค่าบำรุงให้ฉันยี่สิบหยวน เรื่องของเราสองคนคงจบลงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ!”
ซูเฉินจิ่นได้ยินดังนั้น ความโกรธเคืองแล่นผ่านคิ้ว แต่ยังคงรักษาความสงบไว้ “ฉันต้องขอถามหน่อยว่า ฉันผลักเธอตอนไหน ที่ไหน และใช้มือข้างไหน? พูดจาต้องมีมโนธรรมบ้าง อากาศหนาวขนาดนี้ยังมาเล่นละครแบบนี้ ไม่รู้สึกอายบ้างหรือไง ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่ฉันยังช่วยปกป้องลูกของเธอไว้ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์นี้ล้วนเป็นพยานได้”