ตอนที่ 27 หลิวซือซือก็มาขอคำแนะนำเรื่องการแสดงด้วย!

เสียงกรีดร้องของหลี่เสวียต้งไม่ได้ดังมากนัก แต่ก็ยังดึงดูดความสนใจของคนบางส่วนในกองถ่ายได้

ลู่หยางสังเกตเห็นความผิดปกติทางนี้ จึงเดินเข้ามา

ในเวลานั้นเอง จิตใจของหลี่เสวียต้งก็ค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติ เขามองจางเจินอย่างจริงจังแล้วพูดว่า “จางเจิน นายเคยรู้สึกแบบที่หลงลืมตัวตนของตัวเองไปโดยสิ้นเชิงไหม?”

“พูดให้ถูกก็คือ นายเคยลองลืมตัวเองไปโดยสิ้นเชิงระหว่างถ่ายทำ และเข้าถึงบทบาทอย่างสมบูรณ์ไหม?”

จางเจินไม่ค่อยเข้าใจนัก

ทำไมจู่ ๆ หลี่เสวียต้งถึงเริ่มพูดคุยเรื่องนี้ขึ้นมา?

หลี่เสวียต้งไม่อ้อมค้อมกับจางเจิน และพูดต่อว่า “เมื่อครู่นี้ฉันเข้าถึงบทบาทอย่างสมบูรณ์”

“ฉันมองตัวเองเป็นจิ่นอีฉวน และมองหลินเฟิงเป็นติงซิว”

“เมื่อครู่นี้ฉันอยากฆ่าหลินเฟิงจริง ๆ”