กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย WHiTeLiar
โชคดีที่แม้เจียงซู่อิ่งจะหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด แต่นางก็ยังไม่ลืมไปเสียทั้งหมดว่าตนกำลังถ่ายทำภาพยนตร์
นางรับบทพูดต่อจากหลินเฟิงแล้วกล่าวว่า “พวกเราเป็นเพียงราษฎรธรรมดา”
“พวกเราไม่รู้จักกัน”
“ทำไมคุณต้องฆ่าคน?”
หลินเฟิงชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็มองเจียงซู่อิ่งด้วยแววสงสัยเล็ก ๆ แล้วถามว่า “ฆ่าคนต้องมีเหตุผลด้วยหรือ?”
“ตอนอายุแปดขวบ ฉันก็เริ่มฆ่าคนแล้ว”
“ตอนนั้นพ่อของฉันบอกว่า ลูกชาย ไม่เป็นไร”
“อยากฆ่าใครก็ฆ่าได้เลย”
“เพราะคุณเป็นลูกชายของเฉาอิง”
ขณะที่พูดไปเรื่อย ๆ รอยยิ้มก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลินเฟิง