Chapter 0073

ตอนที่ 73 อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปก็พอ

จ้าวกังถือปืนไรเฟิลยืนอยู่บนขอบที่ราบสูง สายตาจับจ้องไปยังร่างที่ขดตัวอยู่ใต้รากไม้ร่างนั้น

“พี่กู้ เจอคนแล้ว”

กู้หยวนก้าวสามก้าวรวมเป็นสองก้าวปีนขึ้นที่ราบสูงตามไป ซุนเหมี่ยวตามติดไปทันที

ทั้งสามคนเปียกโชกไปทั้งตัว ขากางเกงเต็มไปด้วยดินโคลนสีเหลือง แต่ไม่มีใครสนใจเรื่องเหล่านั้นเลย

ใต้ต้นไม้เตี้ย หญิงสาวคนหนึ่งนอนตะแคงอยู่บนพื้น หลังพิงรากไม้ ขาทั้งสองข้างขดงอ ร่างกายทั้งหมดหดจนเป็นก้อนเดียว

เธอสวมเสื้อคลุมขาดวิ่นที่ดูไม่ออกแล้วว่าสีเดิมคือสีอะไร ผมยุ่งเหยิงเป็นก้อนปรกหน้า บนผิวหนังที่โผล่ออกมาเต็มไปด้วยตุ่มแดงจากแมลงกัดต่อยและรอยขีดข่วน

เธอผอมเกินไป ผอมจนกระดูกที่แขนแต่ละซี่เด่นชัดจนมองเห็นได้

กู้หยวนเดินเข้าไปแล้วย่อตัวลง

“หลินเยว่?”