Chapter 0056

ตอนที่ 56 การเฝ้าเวรยาม

กองไฟถูกสุมไว้เพียงเล็กน้อย

กู้หยวนจงใจไม่เติมฟืนมากนัก เปลวไฟเตี้ย ๆ เลียเล็มท่อนไม้อย่างแผ่วเบา ส่องสว่างพื้นที่บริเวณทางเข้าถ้ำเหมืองได้เพียงสองถึงสามเมตรเท่านั้น

“คุณควรไปนอนได้แล้ว”

จ้าวกังนั่งยอง ๆ อยู่หลังที่กำบังบริเวณทางเข้าถ้ำ แผ่นหลังพิงกับกำแพงไม้เหล็ก ปืนไรเฟิลวางพาดอยู่บนหัวเข่า เขาหันไปมองกู้หยวนแวบหนึ่ง

“ไม่เป็นไร ผมไม่ค่อยง่วง—”

“ถ้าคุณไม่รีบนอน ผมจะให้ซุนเหมี่ยวร้องเพลงกล่อมคุณ”

“ผมร้องเพลงเพราะมากเลยนะ!” ซุนเหมี่ยวพึมพำออกมาประโยคหนึ่ง

กู้หยวนอดไม่ได้ มุมปากกระตุกเล็กน้อย

จ้าวกังลุกขึ้นยืน เดินไปตรงหน้ากู้หยวนแล้วลดเสียงลง