กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 14 ธนูและลูกศร อาวุธสังหารแห่งพงไพร
ท้องฟ้าเริ่มสว่างเพียงเล็กน้อย กู้หยวนก็ตื่นขึ้น
เขาตรวจสอบอาการบาดเจ็บของซุนเหมี่ยว พบว่าฟื้นตัวได้เร็วกว่าที่คิดไว้
บาดแผลไม่มีร่องรอยของการอักเสบ สภาพจิตใจของซุนเหมี่ยวก็ดีขึ้นมากแล้วเช่นกัน
กฎของโลกใบนี้ดูเหมือนจะมีโบนัสบางอย่างต่อการฟื้นฟูร่างกายของผู้เข้าแข่งขัน ขอเพียงไม่ใช่บาดแผลฉกรรจ์ที่เสียชีวิตในทันที ความเร็วในการฟื้นตัวล้วนเหนือกว่าดาวเคราะห์สีน้ำเงินไปไกล
“พี่กู้ อรุณสวัสดิ์ครับ” ซุนเหมี่ยวเห็นกู้หยวนตื่นขึ้นจึงยิ้มให้อย่างเขินอายเล็กน้อย
“รู้สึกเป็นยังไงบ้าง”
“ดีขึ้นมากเลยครับ! ขายังเจ็บอยู่ แต่รู้สึกว่ามีเรี่ยวแรงแล้ว” ซุนเหมี่ยวขยับร่างกายเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี
“งั้นก็ดีแล้ว” กู้หยวนพยักหน้า ส่งเนื้อย่างและมันหัวใต้ดินที่เตรียมไว้ให้เขา “กินข้าวเสร็จ เราคงต้องยุ่งกันหน่อยแล้วล่ะ”
หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ ค่ากำลังกายของกู้หยวนก็ฟื้นฟูเต็มที่จนถึง 100 แต้ม