บทที่ 373 หิมะโปรยปรายกะทันหัน ต่างฝ่ายต่างได้เสีย

บทที่ 373 หิมะโปรยปรายกะทันหัน ต่างฝ่ายต่างได้เสีย

เมื่อเหล่าทหารตีเมืองทยอยบุกขึ้นสู่ยอดกำแพง ทหารเฝ้าเมืองเฉินชางต่างล้มตายบ้างก็ยอมจำนน

กัวหวยนำทหารสิบกว่านายสู้พลางถอยพลาง

ยามนั้น ทหารส่งสารนายหนึ่งวิ่งมารายงาน "ท่านแม่ทัพกัว ในเปาเสียเต้ามีข้าศึกจำนวนมากปรากฏตัว เหมยเซี่ยนถูกตีแตกแล้วขอรับ"

สิ้นคำนี้ ย่อมหมายความว่าพวกกัวหวยไร้ซึ่งหนทางถอยแล้ว

"ท่านแม่ทัพกัว พวกเรา..."

"พวกเรายอมจำนนกันเถิด?"

รองแม่ทัพข้างกายกัวหวยหันมาเอ่ย

กัวหวยมองดูกองทัพอันมืดฟ้ามัวดินแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าหม่นหมอง "พวกเจ้ายอมจำนนเถิด!"

"แล้วท่านแม่ทัพเล่า..." หลายคนหันไปมองกัวหวย