บทที่ 365 หม่าเมิ่งฉี่มอบใจสวามิภักดิ์ เอ่ยขอทหารกลางงานเลี้ยง

บทที่ 365 หม่าเมิ่งฉี่มอบใจสวามิภักดิ์ เอ่ยขอทหารกลางงานเลี้ยง

ยามที่คนเราออกแรงเต็มสิบส่วนมักจะรั้งแรงปลายไว้ไม่อยู่ ดังนั้นยามที่ยังหยั่งตื้นลึกหนาบางของอีกฝ่ายไม่ออก จึงมักจะใช้แรงเพียงเจ็ดแปดส่วนเพื่อลองเชิงก่อน เพื่อให้รุกและรับได้อย่างรอบด้าน

หากผางเต๋อมิได้ดูแคลนหวงจง ก็คงพอจะประมือกับอีกฝ่ายได้สักหลายกระบวนท่า

ทว่าเมื่อผลลัพธ์ปรากฏ ทุกอย่างก็สายเกินแก้เสียแล้ว

ผางเต๋อกลับไปยังค่ายทัพฝ่ายตนด้วยความหม่นหมอง แล้วกล่าวขอรับโทษต่อหม่าเชา

แม้หม่าเชาจะมิยินยอมพร้อมใจ แต่ก็ยังเอ่ยปากว่า "ลุกขึ้นเถิด แม่ทัพผู้นี้แม้จะชราภาพ ทว่าฝีมือกลับมิได้ด้อยไปกว่าจางเฟย แม้แต่ข้าเองก็ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะเอาชนะได้ เจ้าและข้าต่างก็ประมาทศัตรูเกินไปแล้ว"

"เช่นนั้นท่านแม่ทัพ พวกเรา..."

ทุกคนต่างหันไปมองหม่าเชา

"ทุกท่าน หม่าเชาไร้ความสามารถ ไม่อาจพาทุกท่านไปสร้างชื่อสร้างผลงานได้แล้ว!" หม่าเชากล่าวจบก็พลิกตัวลงจากหลังม้า