บทที่ 347 โจวอวี๋ผ่านเจียวตง จางป้าซ่อนความทะเยอทะยาน

บทที่ 347 โจวอวี๋ผ่านเจียวตง จางป้าซ่อนความทะเยอทะยาน

ตงอู๋

ซุนเฉวียนกำลังบันดาลโทสะใส่หลู่ซู่

เมื่อมีข่าวด้านการศึกจากกวานจงและเซียงหยางส่งมาถึง ซุนเฉวียนกับโจวอวี๋ต่างเห็นพ้องว่า โอกาสของตงอู๋มาถึงแล้ว

ด้วยเหตุแห่งภัยสงคราม ข้อพิพาทเรื่องเงินทองระหว่างซุนเฉวียนกับตระกูลใหญ่จึงผ่อนคลายลงไปมากเช่นกัน

ช่วงเวลานี้ ทั้งซุนเฉวียนและโจวอวี๋ต่างก็ตระเตรียมความพร้อมเพื่อการศึก

เพียงแต่สิ่งที่โจวอวี๋คิดคือการยกทัพขึ้นเหนือ ยึดครองสวีโจว แล้วมุ่งตรงเข้าตีเย่เฉิงอันเป็นฐานที่มั่นใหญ่ของเฉาเชา

ทว่าสิ่งที่ซุนเฉวียนคิด คือการฉวยโอกาสนี้เข้ายึดครองเจียวโจว

ทั้งสองมิได้เอ่ยถึงเป้าหมายของตนออกมาตรงๆ หากแต่ต่างฝ่ายต่างเข้าใจกันโดยดุษณีและเตรียมการเพื่อสิ่งนั้น

แต่เมื่อสิบวันก่อน โจวอวี๋กลับยื่นฎีกาขออาสาขึ้นมาอย่างกะทันหัน โดยกล่าวว่าจะชิงเอาสวีโจวมาให้ซุนเฉวียน เพื่อให้ได้เป็นสวีโจวมู่ที่ถูกต้องตามธรรมเนียม