บทที่ 341 สุขล้นมักพาโศก เสือเฒ่ายังคงลาย

บทที่ 341 สุขล้นมักพาโศก เสือเฒ่ายังคงลาย

"ฮ่าๆๆๆๆ!"

เฉาเชาไม่ได้รู้สึกเบิกบานใจเยี่ยงนี้มานานมากแล้ว

เมื่อมองเห็นเปลวเพลิงลุกโชติช่วงท่วมฟ้าไปทางทิศของถงกวน เฉาเชาก็นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน

วันรุ่งขึ้น เฉาเชาได้รับข่าวสาร

ความว่าหม่าเชาเกิดการปะทะกับหัวหน้าโจรคนอื่นๆ ในกองทัพพันธมิตร เฉิงอิ๋นและหลี่คานถูกหม่าเชาสังหารดับคาที่ หลังจากนั้นเหล่าแม่ทัพนายกองและไพร่พลของแต่ละฝ่ายก็เข้าร่วมตะลุมบอน เข่นฆ่ากันเองจนล้มตายบาดเจ็บนับไม่ถ้วน

เฉาเชาโน้มตัวลงพลางตบโต๊ะไม่หยุด "เจ้าเด็กหม่าช่างโง่เขลานัก มองกลอุบายยุแยงของข้าออกครั้งหนึ่ง แต่กลับติดกับในครั้งที่สอง ช่างโง่เขลาอย่างแท้จริง"

หัวเราะอยู่เป็นเวลานาน เฉาเชาจึงยืดตัวตรงขึ้นมา "บัดนี้สถานการณ์การรบเป็นอย่างไรบ้าง"