บทที่ 320 จางเชียนหมายสร้างบารมี กวนผิงช่วยขอความเมตตา

บทที่ 320 จางเชียนหมายสร้างบารมี กวนผิงช่วยขอความเมตตา

"ท่านอาจารย์ ตู้ฮั่วกับผู่หูมัดตัวเองอยู่หน้าประตูค่าย บอกว่ามีใจสวามิภักดิ์ด้วยความจริงใจ จึงตั้งใจมาขอรับโทษต่อท่านอาจารย์ขอรับ" กวนผิงกล่าวกับจางเชียน

กวนผิงรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก เหตุใดจางเชียนปล่อยพวกเขากลับไปแท้ๆ แต่วันรุ่งขึ้นพวกเขากลับมัดตัวเองมามอบตัวเสียเอง

เติ้งจืออธิบายว่า "ผ่านการจับแล้วปล่อยถึงสามครานี้ ฉงเหรินย่อมไร้ใจจะทำศึกอีกต่อไป ต่อให้ทั้งสองคนจะมาอีกสักสิบครา ก็มีแต่จะพ่ายแพ้ทุกคราไป"

เติ้งจือกล่าวจบก็คารวะจางเชียนอีกครั้ง "การกระทำของท่านอาจารย์ช่างไร้ผู้เทียมทานทั้งอดีตและอนาคตอย่างแท้จริง ผู้น้อยอ่านตำราพิชัยสงครามมานับไม่ถ้วน ทว่าไม่เคยพบผู้ใดที่เชี่ยวชาญการกุมใจคนได้เช่นท่านอาจารย์เลย ผ่านศึกนี้ไป ฉงเหรินย่อมมิกล้าก่อความวุ่นวายอีกเป็นแน่"

จางเชียนรู้สึกละอายใจอยู่บ้าง คนโบราณอาจไม่มี คนรุ่นหลังก็อาจจะไม่มี แต่ที่จิงโจวมีอยู่คนหนึ่ง แถมยังคุ้นชินกับการเล่นตุกติกเจ้าเล่ห์เป็นประจำ