บทที่ 307 ฉินมี่แนะเติ้งจือ จางเชียนปราบฉงเหริน

บทที่ 307 ฉินมี่แนะเติ้งจือ จางเชียนปราบฉงเหริน

ไม่กี่วันต่อมา จางเชียนได้รับจดหมายจากฝ่าเจิ้ง แจ้งว่าการปรากฏขึ้นของเงินปลอมนั้น อาจเกี่ยวข้องกับชาวฉงเหริน

เนื่องจากภัยสงคราม ราษฎรไม่น้อยต่างพากันหลบหนีเข้าไปอยู่ในป่าลึก เพื่อดึงดูดคนเหล่านี้ หรือพูดอีกอย่างคือเพื่อรีดเอาผลผลิตจากพวกเขา จางเชียนจึงได้จัดตั้งตลาดนัดขึ้นนอกตลาดหลวง เพื่อทำการค้าขายกับคนบนเขาโดยเฉพาะ

บรรดาสมุนไพรและหนังสัตว์จากในหุบเขา เพียงเปลี่ยนสถานที่ขายก็ทำราคาได้สูงลิบ จางเชียนอาศัยพฤติกรรมที่เกือบจะผูกขาดเช่นนี้ระดมทุนรอนมาได้เป็นจำนวนมหาศาล

ทว่าฝ่าเจิ้งได้บอกเล่าไว้ในจดหมายว่า เงินปลอมเหล่านี้ในตอนแรกเริ่ม เป็นฝีมือของชาวฉงเหรินกลุ่มหนึ่งในแถบปาจงที่นำเข้ามา

จางเชียนไม่ได้มีความรู้เรื่องฉงเหรินมากนัก แต่ข้างกายเขามีผู้ที่เข้าใจเรื่องนี้อยู่ จางเชียนจึงเรียกตัวฉินมี่มาสอบถามเรื่องนี้โดยเฉพาะ