บทที่ 285 จางเชียนทุ่ม "อาโต่ว" จูเก่อจิ่นกลับอู๋

บทที่ 285 จางเชียนทุ่ม "อาโต่ว" จูเก่อจิ่นกลับอู๋

"จื่อหลงเอ๋ย เจ้าช่างเป็นคนที่คำนึงถึงสถานการณ์ส่วนรวมมากเกินไปแล้ว! หากชุยเหยี่ยนผู้นั้นมาเจอข้า ข้าคงยัดมีดใส่มือเขาไปเล่มหนึ่ง เพื่อสร้างภาพลวงตาว่าเขากับสื่ออาตายตกไปตามกันแล้ว"

เมื่อเห็นจ้าวอวิ๋นกลับมาอย่างปลอดภัย ในที่สุดจางเชียนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"ผู้น้อยโง่เขลานัก ชั่วขณะนั้นมิได้นึกถึงวิธีนี้เลย!" จ้าวอวิ๋นกล่าวอย่างเสียดาย

"ข้าล้อเจ้าเล่นน่ะ การที่จื่อหลงเห็นแก่ส่วนรวมถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นวาสนาของราชวงศ์ฮั่นแท้ๆ เพียงแต่จื่อหลง ต่อให้แผนการชั่วร้ายของเฉาเจินผู้นั้นสัมฤทธิผล ก็เป็นเพียงการทำลายชื่อเสียงของข้าเท่านั้น การที่ต้องให้จื่อหลงมาเสี่ยงภัยเช่นนี้เพราะเรื่องขี้ปะติ๋ว ช่างไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย!" จางเชียนได้แต่แค้นใจที่ข้างกายตนไม่มีอาโต่วสักคน