กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 278 ซุนเฉวียนดูเสือกัดกัน ผู้ใดเอ่ยคำใส่ร้าย
"จื่อรั่ง ท่านเปี่ยมด้วยความสามารถเชิงกวี ในโอกาสเช่นนี้ ไฉนจึงไม่เอ่ยยกย่องนายท่านของข้าสักสองสามประโยค เพื่อให้นายท่านของข้าเบิกบานพระทัยบ้างเล่า อย่างไรเสียผลดีก็ย่อมตกอยู่กับพันธมิตรซุนหลิวแท้ๆ!"
พลันที่จางเชียนนั่งลง หลู่ซู่ก็เอ่ยตัดพ้อขึ้นทันที
จางเชียน: ข้าก็อยากทำอยู่หรอก ทว่าซุนเฉวียนมิใช่คนประเภทที่ถูกเยินยอเพียงไม่กี่คำแล้วจะหลงลืมทิศทางเสียหน่อย
หากซุนเฉวียนหลอกง่ายเหมือนหลิวจาง จางเชียนคงเยินยอจนอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำดั่งสาวแรกรุ่นขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวไปแล้ว!
"หรือว่าจื่อจิ้งมิคิดว่าบทกวีเมื่อครู่เป็นการสรรเสริญอู๋โหวกับพวกท่านหรอกหรือ?" จางเชียนเอ่ยถาม
"นี่... ย่อมเป็นการสรรเสริญนายท่านของข้าอยู่แล้ว เพียงแต่บทกวีนี้มิได้เจาะจงผู้ใด ต่อให้นำไปใช้กับพระเจ้าอาหลิวก็มิมีสิ่งใดแตกต่างกันเลยสักนิด!" หลู่ซู่เอ่ยอย่างเสียดาย