บทที่ 273 ท่าทีของคนตัวเล็ก ร่องรอยมือสังหารปรากฏ

บทที่ 273 ท่าทีของคนตัวเล็ก ร่องรอยมือสังหารปรากฏ

"เฮ้อ..." จูเก่อเลี่ยงตรวจทานข้อมูลม้วนสุดท้ายเสร็จสิ้น ก็ผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด

หวงเย่ว์อิงประคองครรภ์ที่เริ่มนูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อย พลางยกชามน้ำแกงผักอุ่นๆ เดินมาตรงหน้าจูเก่อเลี่ยง "ท่านพี่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ควรพักผ่อนให้สบายเสียหน่อยเจ้าค่ะ"

จูเก่อเลี่ยงบิดขี้เกียจ เอ่ยอย่างเหนื่อยล้าอยู่บ้างว่า "เดิมทีคิดว่าจื่อรั่งจะมาช่วยแบ่งเบาภาระได้บ้าง ผลลัพธ์กลับดีนัก เขามาหนหนึ่ง งานกลับเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า หากเขาไม่ล่อลวงคนจากเจียงตงกลับมาเพิ่มสักสองสามคน คอยดูเถิดว่าข้าจะจัดการเขาอย่างไร!"

"ข้าว่าที่ท่านพี่จะจัดการจื่อรั่งคงเป็นเรื่องหลอก แต่คิดถึงจื่อรั่งน่ะเป็นเรื่องจริงกระมัง เช้าจรดค่ำเอาแต่บ่นถึงเขาจนหูข้าแทบจะขึ้นด้านชาไปหมดแล้ว"