บทที่ 268 สองอาหลานสนทนา จางเชียนซักถามหลู่ซู่

บทที่ 268 สองอาหลานสนทนา จางเชียนซักถามหลู่ซู่

"จื่อหลง เหตุใดข้าเห็นเจ้าหน้าตาอมทุกข์มาตลอดทางกลับ มีเรื่องหนักใจอันใดหรือ"

เพื่อความปลอดภัย ยามจางเชียนออกจากเรือนย่อมไม่พากวนผิงไปเพียงคนเดียว

"อวิ๋นเพียงไม่รู้ว่าเรื่องบางเรื่องควรเอ่ยถามหรือไม่"

"จื่อหลงกับนายท่านในนามคือเจ้ากับนาย แต่ผูกพันดุจพี่น้อง สำหรับข้าแล้ว เจ้ายิ่งเป็นมิตรสหายรู้ใจ ยังมีเรื่องใดควรถามไม่ควรถามอีก มีสิ่งใดก็พูดมาได้ตรงๆ เลย"

"เพียงรู้สึกว่าด้านหนึ่งซุนเฉวียนผูกพันธมิตรกับนายท่านจนได้รับผลประโยชน์มหาศาล แต่อีกด้านหนึ่งกลับลอบส่งทูตไปมาหาสู่กับเฉาเชาลับหลังพวกเรา ในใจอวิ๋นจึงรู้สึกไม่พอใจยิ่งนัก กระทั่งไม่ยินยอมพร้อมใจ ทว่าเมื่อคำนึงถึงพันธมิตรเป็นสำคัญ จึงไม่อาจบันดาลโทสะออกมาได้"

"อะไรนะ ซุนเฉวียนก็ส่งสายตาทอดสะพานให้เฉาเชาด้วยหรือ" กวนผิงอุทานด้วยความตกใจ