บทที่ 255 วาณิชเจรจาเจียงหลิง ขนานนามตำแหน่งต้าหยวนไซว่

บทที่ 255 วาณิชเจรจาเจียงหลิง ขนานนามตำแหน่งต้าหยวนไซว่

"ท่านเอ่ยปากเปล่าไร้สิ่งแลกเปลี่ยน คิดจะขอยืมเจียงหลิงไปจากนายท่านของข้าพเจ้า ท่านมิรู้สึกว่าเกินเลยไปบ้างหรือ" หลู่ซู่เป็นคนซื่อสัตย์จริงใจและสุภาพสง่างาม ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าผลประโยชน์ ย่อมไม่ยอมผ่อนปรนโดยเด็ดขาด

"จื่อจิ้งกล่าววาจาอันใดกัน!" จางเชียนโต้แย้ง "ดินแดนเลียบริมแม่น้ำในอี้โจว นายท่านของข้าพเจ้ายินดีให้อู๋โหวเลือกสรรได้ตามใจชอบ เช่นนี้จะกล่าวว่าเป็นเพียงปากเปล่าได้อย่างไร และจะนับประสาอะไรกับคำว่า 'ยืม' เล่า"

"อี้โจวขุนเขาสูงชันสายน้ำเชี่ยวกราก ห่างไกลจากเจียงตงยิ่งนัก นายท่านของข้าพเจ้าได้ดินแดนมาแต่ไม่อาจเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้ ทว่าเจียงหลิงคือหัวใจสำคัญของจิงโจว เป็นจุดยุทธศาสตร์ของหนานจวิ้น ทั้งสองสิ่งนี้จะเปรียบเทียบกันได้อย่างไร"