บทที่ 248 สุราหนึ่งจอกส่งสหายเก่า สุภาพชนแท้จริงบนเรือ

บทที่ 248 สุราหนึ่งจอกส่งสหายเก่า สุภาพชนแท้จริงบนเรือ

"นึกไม่ถึงว่าเพิ่งได้พบหน้าจื่อรั่ง บัดนี้กลับต้องเร่งรีบจากกันอีก เพื่อฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น ลำบากจื่อรั่งต้องตรากตรำเดินทางหลายครา ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะเอ่ยปากแสดงความละอายใจในอกนี้อย่างไร!"

ณ ท่าเรือ หลิวเป้ยนำพาผู้คนกลุ่มหนึ่งมาส่งจางเชียนและหลู่ซู่

ยามที่ได้ยินจูเก่อเลี่ยงกล่าวว่าจะให้จางเชียนไปเป็นทูตยังตงอู๋ หลิวเป้ยพลันนึกไปเองว่าว่าที่บุตรเขยที่ตนหมายตาจะบินหนีหายไป จึงพยายามเกลี้ยกล่อมรั้งตัวไว้หลายครา

จนกระทั่งจูเก่อเลี่ยงค่อยๆ อธิบายแผนการที่วางไว้ร่วมกับจางเชียน หลิวเป้ยแม้จะไม่เข้าใจนัก ทว่ารู้ว่าการไปครานี้มีผลประโยชน์มหาศาล จึงจำต้องยินยอมตกลงในที่สุด

ณ ช่วงเวลานี้ หลิวเป้ยยังคงกุมมือของจางเชียนไว้แน่น มิยินยอมปล่อยวาง