กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 239 'ขง' คือมากเล่ห์กล 'หมิง' คือใจไร้ช่องว่าง
จางเชียนมองจูเก่อเลี่ยง มือขยับแต่ใบหน้าไม่ขยับ ยกถ้วยชาขึ้นจิบดัง "กึ้กๆ" สองคำ บ้วนปากในปากอย่างดี
จากนั้นก็ใช้สองมือตบแก้มตัวเองแรงๆ แล้วมองจูเก่อเลี่ยงเงียบๆ
"เอาละ ข้ายอมรับแล้ว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า!" จูเก่อเลี่ยงยกสองมือขึ้น เป็นการบอกว่าคำพูดเมื่อครู่เป็นเรื่องโป้ปด
"การขับไล่จางหลู่ไปได้จึงจะทำให้พวกเราตั้งหลักในซีชวนได้อย่างราบรื่น การกระทำของจื่อรั่งถูกต้องอย่างยิ่ง!" จูเก่อเลี่ยงกล่าวอย่างหนักแน่น "ทว่าที่ข้ากล่าวไปเมื่อครู่ เรื่องที่จางหลู่พ่ายศึกแล้วย่อมจะดึงดูดกำลังทหารส่วนหนึ่งของเฉาเชาให้รุกคืบไปยังทิศทางกวานจง นั่นก็เป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในเร็ววันเช่นกัน"