กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 231 สู่จงมีช่างฝีมือ สินค้าล้ำค่ายังพอกักตุนเก็งกำไร
หอเรือนริมแม่น้ำ
“ท่านอาจารย์ ห้าล้านเฉียนนี่มากหรือไม่เจ้าคะ”
เป้าซานเหนียงมองดูผู้คนขวักไขว่บนท่าเรือที่กำลังขนย้ายเงิน เสบียง และสิ่งของ พลางเอ่ยถาม
“บ้านเจ้าขายเสบียงอาหารหรือไม่” จางเชียนถามกลับ
เป้าซานเหนียงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “พวกเราอยู่บนเขา ปลูกกินเองยังไม่พอกินเลยเจ้าค่ะ ยังต้องอาศัยล่าสัตว์เก็บสมุนไพรไปแลกเสบียงถึงจะพอกินทั้งครอบครัว!”
“เช่นนั้นพวกเจ้าซื้อเสบียงในราคาเท่าใด”
“ข้าวใหม่ชั้นดีตกชั่งละสองถึงสามเฉียน ช่วงที่แพงก็มีถึงห้าหกเฉียนเจ้าค่ะ”
(หนึ่งต้านในยุคฮั่นมีค่าประมาณ 120 ชั่ง บ้างก็ว่าหนึ่งชั่งยุคฮั่นเท่ากับครึ่งชั่งในปัจจุบัน เช่นเดียวกับบทที่ 51 ณ ที่นี้จะไม่นำมาคิดคำนวณ)