กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 228 หวงเฉวียนมุ่งหน้าสู่ฝูเฉิง เดินหมากวิเคราะห์สถานการณ์ใหญ่
ณ จวนของหวังเหล่ย
"หวังเหล่ยเอ๋ยหวังเหล่ย จะให้ข้าพูดอย่างไรกับเจ้าดี ต่อให้เจ้าจะมีความคับแค้นใจเพียงใด ก็ไม่ควรส่งมือสังหารไปลอบสังหารจางเชียน ยิ่งไม่ควรให้ลูกเขยของตนเองเข้าไปพัวพันด้วยเลย!" หวงเฉวียนเดินก้าวยาวไปมาพลางชี้หน้าหวังเหล่ยแล้วกล่าว
"กงเหิง! เรื่องนี้ข้าไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใดเลยจริงๆ! ข้าเองก็คิดไม่ถึงว่าเจ้าเด็กฟู่อวี้จะบังอาจถึงเพียงนี้ แม้กระทั่งเรื่องลอบสังหารเช่นนี้ยังกล้าลงมือทำได้!" หวังเหล่ยคอตกด้วยความท้อแท้ บนใบหน้าเจือความกังวลเจ็ดส่วน อีกสามส่วนเป็นความแค้นเคือง