บทที่ 218 หนึ่งพันไพร่พลทลายค่ายศัตรู บุกโจมตีราตรีสำแดงเดชเกรียงไกร

บทที่ 218 หนึ่งพันไพร่พลทลายค่ายศัตรู บุกโจมตีราตรีสำแดงเดชเกรียงไกร

หลังจากจางเฟยเผชิญกับฝนตกหนัก เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาต่างพากันเกลี้ยกล่อมให้รอจนฝนหยุดตกแล้วค่อยเร่งเดินทางกลางดึก ทว่าจางเฟยรู้ซึ้งดีว่าหากไปช้าแม้เพียงชั่วครู่ เว่ยเหยียนก็ยิ่งตกอยู่ในอันตรายเพิ่มขึ้นอีกชั่วขณะ ด้วยเหตุนี้จึงยืนกรานที่จะฝ่าสายฝนรุดหน้าไป

ทว่าจางเฟยได้ทิ้งรองแม่ทัพคนหนึ่งให้นำทัพใหญ่ปักหลักรักษาการอยู่ที่นี่ ส่วนตนเองนำทหารคนสนิทหนึ่งพันนายถือเชือกบังเหียนโยงต่อกันหน้าหลังเพื่อป้องกันไม่ให้ก้าวเหยียบพลาด อีกทั้งยังสั่งให้ผู้ชำนาญทางถือกระบอกไฟฉายที่จางเชียนมอบให้คอยนำทางอยู่เบื้องหน้า ฝืนเดินทัพท่ามกลางสายฝนมาได้กว่าหนึ่งชั่วยามเต็ม

ครั้นสังเกตเห็นประกายไฟและไอคนอยู่ไกลๆ จางเฟยจึงตระหนักได้ว่า ในที่สุดพวกเขาก็รุดมาถึงแล้ว