บทที่ 211 จัดการเชลยศึกอย่างไร ความยุ่งยากแห่งลัทธิข้าวสารห้าโต่ว

บทที่ 211 จัดการเชลยศึกอย่างไร ความยุ่งยากแห่งลัทธิข้าวสารห้าโต่ว

"ท่านอาจารย์ จางเว่ยผู้นั้นมิได้ลงจากเขา แต่กลับเร่งเดินทัพตัวเบาถอยทัพไปทางด้านหลังแล้วขอรับ!"

เมื่อได้ยินหม่าเหลียงกล่าวเช่นนั้น จางเชียนก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง พวกที่เป็นแม่ทัพนี่ใจเด็ดกันจริงหนอ แต่ละคนเวลาจะตัดแขนสละชีพเพื่อรักษาตัวรอด ช่างตัดใจได้รวดเร็วยิ่งนัก

"แล้วคนที่อยู่ในวงล้อมดักซุ่มเล่า" จางเชียนเอ่ยถาม

"หลังจากที่ท่านแม่ทัพอี้เต๋อกับท่านแม่ทัพเหวินฉางสังหารพวกที่ขัดขืนสุดชีวิตไปหลายร้อยคน คนที่เหลืออีกหลายพันคนก็ยอมจำนนทั้งหมดแล้วขอรับ"

จางเชียนพยักหน้า

แต่ปัญหาก็ตามมาอีก

"จี้ฉางคิดว่า พลทหารที่ยอมจำนนเหล่านี้ควรจัดการอย่างไรดี"