กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 182 สุราดนตรีบั่นทอนปณิธาน จางเชียนพิโรธจูเก่อ
โหยวเจียงโข่ว
บัดนี้เมืองใหม่แห่งหนึ่งกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง หลิวเป้ยได้ตั้งชื่อเมืองนี้ว่ากงอัน
ใกล้บริเวณท่าข้าม สือเทาได้รับข่าวสารและกำลังรอคอยจางเชียนอยู่
หลังจากพบหน้า ทั้งสองทักทายปราศรัยกันไม่กี่ประโยค จางเชียนจึงเอ่ยถามว่า "นายท่านอยู่ที่ใด"
สือเทาก้มศีรษะลง เม้มริมฝีปาก คล้ายมีคำพูดที่ยากจะเอ่ยออกมาตรงๆ
"ไป เข้าค่ายกัน!"
ทุกหนแห่งที่จางเชียนเดินผ่าน กลับมีทหารหาญจำนวนมากเมามายล้มพับอยู่บนพื้น ธงทิวในค่ายระเกะระกะ ระเบียบวินัยทัพหย่อนยาน หลิวเป้ยยืนอยู่นอกประตูปากค่าย ครั้นเห็นจางเชียนก็กระตือรือร้นก้าวออกมาต้อนรับ
"จื่อรั่ง เจ้ากลับมาได้อย่างปลอดภัย ช่างดียิ่งนัก!" จางเชียนรู้สึกเพียงกลิ่นสุราที่โชยคลุ้งเข้าปะทะหน้า
"นายท่าน วันนี้มีเรื่องมงคลอันใดหรือ เหตุใดจึงได้เมามายถึงเพียงนี้" จางเชียนขมวดคิ้วเอ่ยถาม