บทที่ 164 เฉาเจินบันดาลโทสะใส่หลิวเยี่ย สวินโยวกลัดกลุ้มใจยามต้องเข้าพบเฉาเชา (อัปเดตตอนที่ 5)

บทที่ 164 เฉาเจินบันดาลโทสะใส่หลิวเยี่ย สวินโยวกลัดกลุ้มใจยามต้องเข้าพบเฉาเชา (อัปเดตตอนที่ 5)

"ท่านหมายความเช่นไร?"

"หากเฉาเชาได้แผ่นดินไป นายของท่านย่อมยากจะรักษาตัวรอดได้ แต่หากมีผู้แซ่หลิวคนหนึ่งกอบกู้จงหยวน ฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น เช่นนั้นหลิวจางในฐานะเชื้อพระวงศ์ฮั่น ไม่เพียงจะได้นั่งตำแหน่งโจวมู่อย่างมั่นคง กระทั่งยังอาจได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์แต่งตั้งเป็นอ๋องได้อีกด้วย ท่านแม่ทัพคิดว่าถูกหรือไม่?"

"ที่ท่านกล่าวมา มิใช่หมายถึงพระเจ้าอาหลิวนายของท่านหรอกหรือ?" จางเริ่นจ้องมองจางเชียนด้วยสีหน้าเหมือนกำลังมองคนละเมอเพ้อพก

"ท่านแม่ทัพมิต้องสนใจว่าทำได้หรือไม่ได้ เพียงตอบมาว่าถูกหรือไม่ก็พอ"

"นี่เป็นเพียงความคิดเพ้อฝันข้างเดียวของท่านเท่านั้น" จางเริ่นกล่าว