กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 162 คนอยู่ใต้ชายคา จางเชียนวิจารณ์สุราเลิศรส
"พวกเราต้องอาศัยใต้ชายคาผู้อื่น เหตุใดท่านอาจารย์ยังคงดูเบิกบานสำราญใจไม่รู้เหน็ดเหนื่อยเช่นนี้?" กวนผิง หลิวเฟิง และคนอื่นๆ นั่งล้อมกองไฟ มองดูจางเชียนที่เอนกายพิงอยู่ตรงมุมหนึ่งด้วยความฉงนใจ
"นี่คือขุนเขาทัยสันถล่มตรงหน้าสีหน้ามิตื่นตระหนก ย่อมเป็นสง่าราศีแห่งแม่ทัพใหญ่!" หลี่จ้วนกล่าว
"ข้าว่า ท่านอาจารย์อาจกลัวพวกเราเป็นกังวล จึงแสร้งทำเป็นสุขุมเยือกเย็นกระมัง!" เป้าต้ากล่าว
"คนที่เจ้าเฉาเชานั่นส่งมาเก่งกาจถึงเพียงนั้นจริงหรือ? โจรป่ามากมายปานนั้นยังถูกพวกเรากวาดล้างจนสิ้น ยังจะต้องกลัวพวกมันอีกหรือ?" เป้าเอ้อร์ถามต่อ