บทที่ 160 ความสงบชั่วคราวในเรือนพัก จางเชียนรอสายลมพัดมา

บทที่ 160 ความสงบชั่วคราวในเรือนพัก จางเชียนรอสายลมพัดมา

หลิวเยี่ยมิใช่วิญญูชนในความหมายดั้งเดิม

ทว่าก็มิใช่คนถ่อยที่ไร้ขอบเขตสิ้นเชิง

แท้จริงแล้ว ผู้คนใต้บังคับบัญชาของเฉาเชาจำนวนมากต่างตกอยู่ในความย้อนแย้งในใจ

ด้านหนึ่งพวกเขาก็หวังว่าเฉาเชาจะสามารถรวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์มังกร เพื่อพิสูจน์ว่าการเลือกของตนนั้นเป็นไปตามบัญชาสวรรค์

อีกด้านหนึ่ง พวกเขาก็หวังให้เฉาเชารู้จักถอยเมื่อถึงจุดสูงสุด เอาเยี่ยงอย่างอีอิ่นและฮั่วกวาง เพื่อเติมเต็มชื่อเสียงความจงรักภักดีต่อราชวงศ์ฮั่นของพวกตน

คนเหล่านี้ทั้งไม่อยากถูกเรือลำใหม่อย่างเฉาเชาทอดทิ้งไว้ข้างหลัง แต่ก็ไม่อยากละทิ้งเรือลำเก่าอย่างราชวงศ์ฮั่นไปอย่างไร้เยื่อใย

ดังนั้นพวกเขาจึงทรมานยิ่งนัก...

ทว่าจางเชียนหาได้ใส่ใจเรื่องเหล่านี้ไม่