บทที่ 155 เยือนเรือนฉินมี่ ทิ้งทองร้อยตำลึงกลางตลาด

บทที่ 155 เยือนเรือนฉินมี่ ทิ้งทองร้อยตำลึงกลางตลาด

ณ ที่พำนักของฉินมี่

ฉินมี่เป็นบัณฑิตแห่งเหมียนจู๋ มีความรู้ความสามารถมาแต่วัยเยาว์ เคยได้รับการทาบทามเรียกตัวจากแคว้นและเมืองต่างๆ อยู่หลายครา

เดิมทีเหมียนจู๋เคยเป็นที่ตั้งศูนย์กลางการปกครองของอี้โจว

ในปีแรกแห่งรัชศกซิงผิง (ปี ค.ศ. 194) หลิวเยียนกับเหล่าบุตรชายหมายปองฉางอัน ทว่าแผนการลับกลับรั่วไหล บุตรชายทั้งหลายถูกสังหาร ทั้งยังเกิดเพลิงไหม้ใหญ่ที่เหมียนจู๋ ราชรถและขบวนเกวียนที่หลิวเยียนสร้างขึ้น (ราชรถสำหรับโอรสสวรรค์) กว่าพันเล่มถูกเผาวอดวายไปพร้อมกัน หลิวเยียนจึงจำต้องย้ายศูนย์กลางการปกครองมายังเฉิงตู

ฉินมี่มีเพียงเรือนหลังเล็กๆ แห่งหนึ่งในเฉิงตู เมื่อเห็นจางเชียนมาเยือน ฉินมี่มิได้แสดงความยินดียินร้าย เพียงแต่เชื้อเชิญจางเชียนเข้าสู่ห้องโถงใหญ่อย่างมีมารยาท