บทที่ 142 ราคาเสบียงในสู่จงพุ่งสูง หลิวเยี่ยเดินทางถึงเฉิงตู

บทที่ 142 ราคาเสบียงในสู่จงพุ่งสูง หลิวเยี่ยเดินทางถึงเฉิงตู

"ท่านอาจารย์ เสบียงในอำเภอข้างหน้าไม่กี่แห่งล้วนถูกพวกเรากว้านซื้อจนราคาพุ่งขึ้นไปไม่น้อย หากยังซื้อต่อไปเช่นนี้ เกรงว่ายังไม่ทันพ้นฝูหลิง เงินทองของพวกเราก็คงร่อยหรอจนหมดสิ้นแล้วขอรับ" หลิวเฟิงกล่าวเตือน

"เช่นนั้นคราวนี้ก็ซื้อให้น้อยลงหน่อยแล้วกัน!" จางเชียนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก

นอกจากเสบียงเดิมบนเรือแล้ว เงินทองที่หลิวเป้ยมอบให้เขาในยามนี้ ส่วนใหญ่ล้วนถูกจางเชียนนำไปแลกซื้อเป็นธัญพืชหยาบจนหมด ซึ่งอย่างน้อยก็เพียงพอให้คนบนเขาขุยประทังชีวิตไปได้มากกว่าหนึ่งเดือน

หวังว่าเมื่อไปถึงเฉิงตูแล้วทุกอย่างจะราบรื่น และพอจะหาเสบียงออกมาได้บ้าง

จื่อเซี่ยนตั้งอยู่ตรงรอยต่อระหว่างปาจวิ้นกับฝูหลิงจวิ้น เคยตกอยู่ใต้การปกครองของทั้งสองจวิ้นสลับกันไป ที่นี่ผืนดินแห้งแล้งทุรกันดาร ทว่าประชากรกลับมีมิน้อย