กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 137 ร้อยภัยหลอมใจแกร่ง ถอนรากต้องถอนโคน
"ท่านอาจารย์ คนชั่วช้าพวกนั้น..."
"ฆ่าให้หมดเถอะ!"
"พวกผู้สมรู้ร่วมคิดเล่า..."
"ฆ่าทิ้งให้หมดพร้อมกัน!"
จางเชียนจุดไฟเผากระท่อมหญ้าคาจนวอดวายสิ้น
ทว่าเขารู้ดีว่า ภาพในห้วงความคิดนั้นไม่มีวันถูกเผาทำลายไปได้
"ท่านอาจารย์ นี่มิใช่ความผิดของท่าน!" หลี่จ้วนเดินตามหลังจางเชียน เขาเพียงมองไปแค่แวบเดียวก็วิ่งหนีออกมาแล้ว
หลี่จ้วนไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใดจางเชียนถึงได้ยืนนิ่งอยู่หน้ากระท่อมหญ้าคาคล้ายคนวิญญาณหลุดลอยเช่นนั้น
จางเชียนมองดูความจริงอันนองเลือด ในใจราวกับมีกระจกบานหนึ่งแตกสลาย