บทที่ 133 จัดสรรราษฎรอย่างไร ในเขามีส้มสด

บทที่ 133 จัดสรรราษฎรอย่างไร ในเขามีส้มสด

"ท่านอาจารย์ ในแดนสู่มีภูเขามาก ทั้งยังมีโจรผู้ร้ายก่อความไม่สงบ บนเส้นทางหลวงทุกสองสามลี้ล้วนมีค่ายคูตั้งอยู่ สามารถกระจายราษฎรเหล่านี้ไปยังค่ายบนเขาต่างๆ ให้พวกเขาหาอาหารประทังชีพตามป่าเขาขอรับ" หลี่จ้วนเสนอแนะ

จางเชียนมองดูราษฎรทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ย่อมรู้ดีว่ามีราษฎรหลั่งไหลเข้ามามากมายเพียงนี้ ขุนนางในแดนสู่ไม่มีทางไร้การระแวดระวัง ย่อมต้องแบ่งแยกกันปกครอง ข้อเสนอแนะของหลี่จ้วนจึงนับว่าสมเหตุสมผลยิ่ง

ทว่าเมื่อมองไปยังสองฟากฝั่งของทางสายภูเขา ขุนเขาสูงตระหง่านเสียดฟ้า การจะหาอาหารประทังชีพกลางป่าเขานั้นย่อมมิใช่เรื่องง่ายดายเลย

ผู้คนมักจะเกิดความสงสัยว่า ในยุคโบราณมีภูเขารกร้างมากมายถึงเพียงนั้น เหตุใดราษฎรจึงยอมทนรับการขูดรีดจากเจ้าที่ดิน มิยอมไปบุกเบิกที่ดินรกร้างเล่า

แท้จริงแล้ว บริเวณที่มีแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์และผืนดินราบเรียบกว้างขวาง ล้วนถูกผู้คนจับจองไปแต่เนิ่นๆ แล้ว