กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 122 จูเก่อเกลี้ยกล่อมหลิวเป้ย นายบ่าวใจรู้ใจ
"นายท่าน!" จูเก่อเลี่ยงเปิดม่านกระโจมเข้ามา พบกับหลิวเป้ย
"ขงหมิง ข้ารู้อยู่แล้วว่าหากเจ้าออกหน้า ย่อมต้องเกลี้ยกล่อมจื่อรั่งได้แน่!" หลิวเป้ยเดินวนเวียนไปมาอยู่ในกระโจมตลอดเวลา ครั้นเห็นจูเก่อเลี่ยงในยามนี้ จึงค่อยสงบใจลงได้ในที่สุด
จูเก่อเลี่ยง : เอ่อ...
เมื่อเห็นจูเก่อเลี่ยงไม่เอ่ยปาก หลิวเป้ยก็ชะงักไป
บรรยากาศรอบด้านพลันเงียบสงัดลง เสียงแมลงกรีดร้องในพงไพรไกลออกไปยิ่งดังระงม
"นายท่าน จื่อรั่งมีสติปัญญาและความสามารถลึกล้ำ การไปอี้โจวครานี้ มิใช่ว่าจะทำไม่ได้ขอรับ!" จูเก่อเลี่ยงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง
"เอ่อ... ขงหมิง ข้าให้เจ้าไปเกลี้ยกล่อมจื่อรั่ง ไฉนเจ้ากลับมาช่วยเกลี้ยกล่อมข้าแทนจื่อรั่งเสียเล่า?" หลิวเป้ยตื่นตระหนกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง