เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 107 หลิวเป้ยเริ่มข้ามแม่น้ำ เหล่าขุนพลรับแต่งตั้งตำแหน่ง
"ท่านกุนซือ ท่านช่างศักดิ์สิทธิ์ดั่งเทวดาจริงๆ น้ำมันเพลิงเพียงไม่กี่ถังกลับทำให้ทั่วทั้งเมืองซินเหย่ลุกเป็นไฟขึ้นมาในพริบตา! สวรรค์คุ้มครอง ความเร็วนั่น นอกจากพวกที่ขี่ม้าแล้ว ก็ไม่มีใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!" จางเฟยขี่อยู่บนหลังม้าอูจุย พลางทำไม้ทำมือออกท่าทางอย่างตื่นเต้น
"หากมิใช่เพราะท่านกุนซือสั่งห้ามมิให้ข้าไล่กวดขันจนเกินไป ตาเฒ่าตาเดียวผู้นั้นคงตายอยู่ใต้ดาบชิงหลงเหยี่ยนเย่ว์ของข้าไปนานแล้ว!" กวนอวี่ใบหน้าแดงเปล่งปลั่ง ยกมือขึ้นลูบเครา รอยยิ้มเปี่ยมด้วยความสุขุมเยือกเย็น เอ่ยขึ้นอย่างพึงพอใจในตนเอง
จูเก่อเลี่ยงโบกพัดขนนกเบาๆ พลางแย้มยิ้มบางๆ "เพียงอุบายเล็กน้อย มิควรค่าแก่การเอ่ยถึง!"