บทที่ 99 จางจื่อรั่งขอยืมเรือ โก่งราคาสูงลิบฟ้า

บทที่ 99 จางจื่อรั่งขอยืมเรือ โก่งราคาสูงลิบฟ้า

"ช่ายเม่า ที่จางเชียนกล่าวเมื่อครู่เป็นความจริงหรือไม่"

เมื่อการโต้เถียงปะทุขึ้น ทุกคนต่างไม่สนใจกิริยามารยาทอีกต่อไป ต่างพากันเรียกชื่อแซ่ตรงๆ โดยไม่ไว้หน้า

ช่ายเม่าจ้องเขม็งไปยังจางเชียนพลางเอ่ยซักฟอก "เจ้าคิดจะแบ่งแยกจิงโจวหรือ"

"คนที่คิดจะแบ่งแยกก็คือขุนนางกังฉินเช่นเจ้า ช่ายเม่า!" หลี่กุยชี้หน้าช่ายเม่าพลางตะโกนจนน้ำลายกระเซ็น

จางเชียนรีบก้าวเข้าไปประคองไว้ เกรงว่าผู้อาวุโสจะหายใจไม่ทันจนหมดสติไปเสียก่อน

"มิใช่ว่าข้าทำไม่ได้ เพียงแต่ข้ามิอยากทำต่างหาก!" จางเชียนเอ่ยตอบอย่างตรงไปตรงมา

"วันนี้เจ้ามาที่นี่ มีจุดประสงค์อันใดกันแน่" ช่ายเม่าจ้องมองจางเชียนด้วยความโมโหโกรธา "หากยังบังอาจสามหาวอีกล่ะก็ ลองลิ้มรสกระบี่วิเศษในมือข้าดูเป็นไร!"