กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 96 โสมเปี่ยมความจริงใจ เหวินพิ่นเริ่มสวามิภักดิ์
"อ้วก~"
หลังจากจางเชียนลงจากรถม้า ก็ทนต่อไปไม่ไหวอีก
เจ้าเด็กเว่ยชางคนนี้ให้คำมั่นเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าขับรถม้าเป็น ผลปรากฏว่าเขย่าจนเขาแทบจะขย้อนอาหารของเมื่อวานออกมา
"ท่านอาจารย์ ข้า...ข้าเองก็ไม่นึกว่ารถม้าสองตัวจะบังคับยากถึงเพียงนี้ เมื่อก่อนข้าเคยขับแต่เกวียนวัวขอรับ" เว่ยชางเดินมาข้างหลังจางเชียนด้วยสีหน้าสำนึกผิด
"ไม่...อ้วก~" จางเชียนยื่นมือออกไปพลางโบกเป็นสัญญาณว่าไม่เป็นไร
บัญชีนี้ไว้ไปคิดกับบิดาของเจ้าก็แล้วกัน!
บ่าวไพร่ของตระกูลเหวินเห็นรถม้าสองตัวอันสะดุดตา ก็รีบเปิดประตูใหญ่ออกมาไต่ถามทันที
"เอากล่องไม้กับจดหมายฉบับนั้นในรถส่งให้เขา ให้เขานำไปมอบให้แม่ทัพเหวินพิ่น อ้วก~"
เว่ยชางทำตามนั้น ชั่วครู่หนึ่ง บ่าวไพร่ก็กลับออกมาอีกครั้งแล้วกล่าวว่า "ท่านผู้นำตระกูลเชิญทั้งสองท่านเข้าไปด้านในขอรับ!"